ز يك نكهت لبالب شد دماغم آه چون سازم * مگر بوى تو با خويش « 1 » آورد هردم دماغ نو چو خواهم جستجوى او كنم خاموش بنشينم * بياموزيد اى مرغان باغ از من سراغ نو « فصيحى » اين ده ويران كه روزى بود دل نامش * كنون افكند هريك شعله آنجا طرح باغ نو

--> ( 1 ) . در نسخهء استنساخ شده : ( يا خوش ) .